Είδα τη θεατρική παράσταση Αγγέλα στο ΚΘΒΕ

Του Φοίβου Μακρίδη

Τις βασικές πληροφορίες για την παράσταση Αγγέλα του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος μπορείτε να τις δείτε εδώ.

Αγγέλα ΚΘΒΕ

Το Θέατρο λόγω της φυσικής αμεσότητας που υπάρχει μεταξύ ηθοποιών και κοινού προσφέρει κάθε φορά μια δυνατή εμπειρία. Σε φέρνει μπροστά στις καταστάσεις των ηρώων, στα διλήμματα και στα πάθη τους ή σου δίνει μια διαφορετική σκοπιά. Όταν η παράσταση ολοκληρώνεται, εάν είναι πετυχημένη, έχει  μεταφέρει στον θεατή το έργο σαν ένα δικό του προσωπικό βίωμα.

Οι δεκαετίες ‘50 – ’60 αλλιώς…

Η θεατρική παράσταση Αγγέλα, λοιπόν, μας μεταφέρει πίσω στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Η εποχή αυτή ίσως να έχει αποτυπωθεί στη συλλογική μνήμη των νεότερων γενιών κυρίως μέσα από τις ταινίες της εποχής, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τις ένδοξες ημέρες του ελληνικού κινηματογράφου. Η ζωή παρουσιάζεται λίγο εξιδανικευμένη: οι εργάτες χορεύουν στα γιαπιά, οι καμαριέρες είναι καρικατούρες, οι νέοι είναι συνήθως αφελείς με ξενόφερτες επιρροές.

Η Αγγέλα, όμως, παρουσιάζει μια άλλη Ελλάδα. Αυτή που βρισκόταν πίσω από τις κουρτίνες. Αυτή που μετανάστευε (από το χωριό στην πόλη κι από την πόλη στο εξωτερικό) χωρίς να ξέρει πού πηγαίνει και πού θα βρει δουλειά. Αυτή που βάσιζε τα όνειρά της ακόμα και σε τσόγλανους παρακρατικούς, που μοίραζαν υποσχέσεις γιατί είχαν τα «μέσα» και τα χρήματα να το κάνουν. Αυτή η Ελλάδα που βρισκόταν πίσω από τα φώτα, παρουσιάζεται στην Αγγέλα.

Η εικόνα της γυναίκας

Η παράσταση διαθέτει άλλη μία δυνατή οπτική/εικόνα, που δίνει στο θεατή να καταλάβει και να νιώσει τη θέση της γυναίκας εκείνα τα χρόνια. Ή μάλλον, όχι τη θέση οποιασδήποτε γυναίκας, αλλά τη θέση εκείνης της γυναίκας που παλεύει για να ζήσει, που δέχεται να γίνει «υπηρέτρια» (όπως τις αποκαλούσαν) σε μεγάλα σπίτια, εσώκλειστη με ανύπαρκτες ευκαιρίες… επαγγελματικής καριέρας.

Η διέξοδος κι οι ελπίδες αυτής της γυναίκας βρισκόταν στον έρωτα (πραγματικό ή ψεύτικο), στην επαγγελματική εξέλιξη του συζύγου, στα όνειρα να μετατραπούν σε σταρ του κινηματογράφου.

Ο συγγραφέας Γιώργος Σεβαστίκογλου (που έγραψε το έργο από τη Μόσχα) ψυχογραφεί τους γυναικείους χαρακτήρες χωρίς να πέφτει στον πειρασμό της εξιδανίκευσης των ηρωίδων. Η Αγγέλα προσπαθεί να σταθεί με αξιοπρέπεια μπροστά στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, αλλά υπάρχουν στιγμές που ο φόβος  τη φέρνει σε αδράνεια. Άλλες ηρωίδες, όμως, δέχονται το ρόλο του θύματος και “λογικεύουν” τη σχέση εξάρτησης που έχουν με το θύμα τους. Οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις του «κυρίου» θεωρούνται φυσιολογικές, η απιστία και το ξύλο από τους άνδρες θεωρείται μέρος της αγάπης τους, ενώ για χάρη μιας αγκαλιάς συγχωρούνται αίσχη και καλύπτονται ακόμη κι εγκλήματα.

Η τραγικότητα των ηρωίδων και των ηρώων είναι εμφανής σε όλη τη διάρκεια του έργου. Το σχόλιο του ΚΘΒΕ που συνοδεύει τις πληροφορίες του έργου είναι αρκετά εύστοχο. Η Αγγέλα πρόκειται για μια «λαϊκή τραγωδία με ποίηση κι αλήθεια» και καταφέρνει να μεταφέρει ως βίωμα στους θεατές την ιστορία της Αγγέλας και των άλλων ηρώων της παράστασης.

 

Δείτε την Αγγέλα στη Μονή Λαζαριστών (Κολοκοτρώνη 25 – 27, Σταυρούπολη) σκηνή Σωκράτης Καραντινός κάθε Τετάρτη στις 18:00, Πέμπτη – Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00. Για ενδεχόμενες αλλαγές στο πρόγραμμα δείτε εδώ.

Εισιτήρια:

  • Γενική είσοδος 13€
  • Κανονικό εισιτήριο (θέσεις εξώστη) 10€
  • Εκπτωτικό εισιτήριο (φοιτητές, άνω των 65) 8€
  • Λαϊκές παραστάσεις Τετάρτης – Πέμπτης, γενική είσοδος 5€
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s