3+1 κείμενα για την οκτωβριανή επανάσταση

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την οκτωβριανή επανάσταση του 1917, διαβάστε 3+1 κείμενα του Φοίβου Μακρίδη.

Συνέχεια

Advertisements

Reds (Οι Κόκκινοι) | Μια ταινία για τη ζωή του Τζον Ριντ και της Λουίζ Μπράιαντ

Αναδημοσίευση από τον Εξώστη free press.

γράφει ο Φοίβος Μακρίδης

Η ταινία Reds (Οι Κόκκινοι) του 1981 είναι η ιστορία του Τζον Ριντ και της Λουίζ Μπράιαντ, δύο Αμερικανών δημοσιογράφων κι ακτιβιστών, που έζησαν τα γεγονότα της ρώσικης επανάστασης του 1917.

Με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από το ξέσπασμα της οκτωβριανής επανάστασης (25 Οκτώβρη με το παλιό ημερολόγιο / 7 Νοέμβρη με το καινούργιο), βλέπουμε την αριστουργηματική ταινία του Γουόρεν Μπίτι, που είναι ο εμπνευστής της (ξεκίνησε να γράφει το σενάριο από το 1969), είναι ο παραγωγός, έκανε τη βασική έρευνα για τους ήρωες, σκηνοθετεί, γράφει το σενάριο μαζί με τον Τρέβορ Γκρίφιθς και ταυτόχρονα παίζει τον ρόλο του Τζον Ριντ. Δίπλα του έχει την (αγαπημένη) Νταϊάν Κίτον στο ρόλο της Λουίζ Μπράιαντ.

Το Reds ακολουθεί την εξέλιξη των ηρώων από τη στιγμή της γνωριμίας τους το 1915 μέχρι τον θάνατο του Τζον Ριντ το 1920. Βλέπουμε σε μια ωραία ισορροπία πώς εξελίσσεται ο έρωτάς τους από τη μία, και πώς εξελίσσονται οι ιδέες κι η κοινωνική τους δράση από την άλλη.

Συνέχεια

Η Μεγάλη Υπόσχεση: μια ταινία αγάπης στο φόντο των γεγονότων της γενοκτονίας των Αρμενίων

Αναδημοσίευση από τον Εξώστη free press.

γράφει ο Φοίβος Μακρίδης

Η Μεγάλη Υπόσχεση (The Promise, 2016) είναι μια ταινία αγάπης που εξελίσσεται στο φόντο των εξελίξεων της γενοκτονίας των Αρμενίων από τους Τούρκους το 1915. Βασικοί χαρακτήρες είναι ο Μικαέλ Μπογκοσιάν (Όσκαρ Άιζακ), ο οποίος είναι φαρμακοποιός σ’ ένα χωριό στη Νότια Τουρκία, το Σιρούν, που μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσει ιατρική. Εκεί θα γνωρίσει την Άνα Κεσαριάν (Σαρλότ Λε Μπον), τη δασκάλα χορού των παιδιών της οικογένειας Μπογκοσιάν, που τον φιλοξενεί. Η Άνα έχει σχέση με τον Κρις Μάγιερς (Κρίστιαν Μπέιλ), Αμερικανό δημοσιογράφο του Associated Press.

Συνέχεια

Ο ρόλος και η σημασία των σοβιέτ: το παράδειγμα του Σοβιέτ της Πετρούπολης

Κείμενο του Φοίβου Σταύρου Μακρίδη για τα σοβιέτ, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Μαρξιστική Σκέψη #24 (Οκτώβριος 2017 – Ιανουάριος 2018) από τις εκδόσεις Τόπος. Το τεύχος είναι αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την οκτωβριανή επανάσταση.

Το δελτίο τύπου για το τεύχος μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Ακολουθεί το κείμενο.

Συνέχεια

Κυκλοφορεί η Μαρξιστική Σκέψη #24 για τα 100 χρόνια από την οκτωβριανή επανάσταση – συμπεριλαμβάνεται κείμενο του Φοίβου Μακρίδη για τα σοβιέτ

Ο νέος τόμος του περιοδικού Μαρξιστική Σκέψη (#24, Οκτώβρης 2017 – Ιανουάριος 2018, εκδόσεις Τόπος) είναι αφιερωμένος στην επέτειο για τα εκατό χρόνια από την οκτωβριανή επανάσταση.

Μεταξύ άλλων μπορείτε να διαβάσετε κι ένα κείμενο του Φοίβου Μακρίδη με τίτλο Ο ρόλος και η σημασία των σοβιέτ: το παράδειγμα του Σοβιέτ της Πετρούπολης (σελ 92-106) για τη γέννηση και τη μετεξέλιξη του Σοβιέτ Πετρούπολης στις επαναστάστεις του 1905 και του 1917, τη στάση των εργατικών/επαναστατικών κομμάτων απέναντι στα σοβιέτ και την αντιστοιχία με το σήμερα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου.

Συνέχεια

Οι δέκα αγώνες μπάσκετ που μ’ έχουν σημαδέψει

Μια καθαρά προσωπική λίστα

Του Φοίβου Μακρίδη

Με αφορμή μια πρόκληση, σκέφτηκα και διάλεξα τους δέκα αγώνες μπάσκετ που έχουν μείνει βαθιά χαραγμένοι μέσα μου. Η λίστα είναι προσωπική και δε σημαίνει ότι εκφράζω τη γνώμη μου για τα δέκα πιο σημαντικά παιχνίδια που έχουν γίνει ποτέ.

Πριν προχωρήσω στην αντίστροφη μέτρηση, θα αποκαλύψω την μπασκετική μου ταυτότητα: γαλουχημένος (ω, ναι) στα τοπικά πρωταθλήματα του νομού Πέλλας, κι ειδικότερα στις ακαδημίες του ΓΑΣ Έδεσσας, του ΠΑΣ Έδεσσας Αερωπού και του Βόρα Έδεσσας, φίλαθλος του Ολυμπιακού (αποκλειστικά του μπασκετικού τμήματος) και λάτρης του ευρωπαϊκού στυλ παιχνιδιού, το οποίο θεωρώ ανώτερο (σαν στυλ) από του NBA.

Ας περάσουμε τώρα στη λίστα:

Συνέχεια

Διάβασα τις Τέσσερις Ανάσες Ελευθερίας

Γράφει ο Φοίβος Μακρίδης

Ο φίλος και παλιός συμφοιτητής μου, Αντώνης Χαριστός, είναι ο συγγραφέας του μυθιστορήματος με τίτλο Τέσσερις Ανάσες Ελευθερίας (εκδόσεις Άλλωστε, 2016).

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη σύγχρονη εποχή – αν κι είναι σκοπίμως ασαφής ο προσδιορισμός του έτους – στην πόλη της Κοζάνης. Ένας νεαρός μαθητής, που έχει μάθει να ανταποκρίνεται στις σχολικές απαιτήσεις μέσω της αποστήθισης, αρχίζει να αναζητά την ουσία της έννοιας της ελευθερίας της σκέψης κι ως εκ τούτου θα οδηγηθεί σε σύγκρουση με το εκπαιδευτικό σύστημα, τους θεσμούς της κοινωνίας, που αναπαράγουν τις σχέσεις εξουσίας εκτός εκπαίδευσης, και το σύστημα αξιών της σημερινής εποχής.

Συνέχεια

Το δέρμα που κατοικώ: μια σύγχρονη τραγωδία στα πρότυπα του αρχαίου ελληνικού δράματος

Αναδημοσίευση από τον Εξώστη free press.

γράφει ο Φοίβος Μακρίδης

Προσοχή: η παρακάτω ανάλυση αποκαλύπτει τη ροή και το τέλος της ταινίας.
Η ταινία του Πέντρο Αλμοντόβαρ Το δέρμα που κατοικώ (La piel que habito, 2011) έχει μια κοινή δομή με τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες του 5ου αιώνα πκχ (προ κοινής χρονολόγησης). Παρότι το θέμα της δεν το αντλεί από έναν γνωστό μύθο και το σενάριο βασίζεται στην πρωτότυπη έμπνευση των δημιουργών του – κι όταν μιλάμε για τις ταινίες του Αλμοντόβαρ η πρωτοτυπία αποκτά ένα ανώτερο επίπεδο – οι τραγικές μορφές των ηρώων, το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται, η πορεία προς την κάθαρση του ήρωα και κατ’ επέκταση του θεατή, ακόμα κι η παρουσία ενός από μηχανής θεού, συνθέτουν τα βασικά στοιχεία, με τα οποία η ταινία θα μπορούσε να υπερηφανευτεί τη συγγένειά της με διαχρονικές τραγωδίες.

Συνέχεια

Ο Φοίβος Μακρίδης στην Πυξίδα Αλληλεγγύης για τη Μαρξιστική Σκέψη #22

Στις 7 Ιούνη ο Φοίβος Μακρίδης μίλησε στη ραδιοφωνική εκπομπή του Μάριου Κωνσταντινίδη, Πυξίδα Αλληλεγγύης, στο Πορτοκαλί radio για το διμηνιαίο περιοδικό Μαρξιστική Σκέψη #22 (Απρίλιος – Μάιος 2017, εκδόσεις Τόπος), που έχει δύο αφιερώματα, το ένα στον Ντόναλντ Τραμπ και το άλλο στον Φιντέλ Κάστρο.

Η συνέντευξη έγινε με αφορμή τη βιβλιοπαρουσίαση του τεύχους που έγινε στη Θεσσαλονίκη για το φαινόμενο του τραμπισμού.

Διαβάστε επίσης το κείμενο του Φοίβου Μακρίδη που δημοσιεύθηκε στη Μαρξιστική Σκέψη με θέμα το πρόγραμμα του Ντόναλντ Τραμπ.

Με αφορμή το ’87: Δύο ταινίες για αθλητικά γεγονότα που ήταν κάτι παραπάνω από μία κούπα.

Αναδημοσίευση από τον Εξώστη free press.

γράφει ο Φοίβος Μακρίδης

Τριάντα χρόνια πίσω, στις 14 Ιούνη του 1987, η Ελλάδα κατακτά το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπάσκετ απέναντι στη Σοβιετική Ένωση μέσα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το τελικό σκορ 103-101 διαμορφώθηκε ύστερα από το επιθετικό ριμπάουντ του «τίμιου γίγαντα» Αργύρη Καμπούρη και τις δύο εύστοχες βολές που εκτέλεσε.

Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους άθλους στην ιστορία του ελληνικού κι ευρωπαϊκού αθλητισμού για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος φυσικά είναι το αθλητικό σκέλος. Η Ελλάδα, παρότι ήταν η οικοδέσποινα της διοργάνωσης, έπαιζε απέναντι σε πολύ μεγάλες δυνάμεις του παγκόσμιου μπάσκετ, όπως τη Σοβιετική Ένωση και τη Γιουγκοσλαβία, την οποία απέκλεισε στον ημιτελικό. Πέρα, όμως, από την αθλητική υπέρβαση του Γκάλη, του Γιαννάκη, του Φασούλα, του Χριστοδούλου, του Φιλίππου, του Ανδρίτσου και των άλλων παιδιών, η κατάκτηση του ευρωμπάσκετ είχε πολύ μεγάλες επιδράσεις στην ελληνική κοινωνία σε πολλαπλά επίπεδα. Και δεν αναφερόμαστε απλώς στους ξέφρενους πανηγυρισμούς που ακολούθησαν εκείνο το βράδυ…

Συνέχεια